Wanneer u gegevens schrijft, wordt het niet noodzakelijk dan geschreven aan schijfrecht. De pit handhaaft geheime voorgeheugens van vele dingen, en de schijfgegevens zijn iets waar heel wat werk alles snel en wordt gedaan efficiënt houden. Dat is groot voor prestaties, maar soms wilt u weten dat de gegevens werkelijk aan de diskdrive zijn geworden. Dit zou kunnen zijn omdat u de prestaties van de aandrijving wilt testen, maar kon ook zijn wanneer u verdenkt een aandrijving defect is: als u enkel schrijft en nog eens voorleest, zult u van geheim voorgeheugen, niet van daadwerkelijke schijfschotels lezen.

Zo hoe kunt zeker u zijn u gegevens van de schijf leest? Het antwoord eigenlijk wordt een weinig ingewikkeld, in het bijzonder als u voor integriteit, zo draagt met me test.

Duidelijk is het eerste ding u moet doen krijgt de gegevens in het geheime voorgeheugen dat over zijn manier naar de schijf wordt verzonden. Dat is „sync“, wat de pit vertelt dat u de geschreven gegevens wilt. Maar dat betekent niet dat gelezen verder uit schijf komt: als de gevraagde gegevens nog in geheim voorgeheugen zijn, is dat waar het zal worden gehaald van. Het ook betekent noodzakelijk niet dat de pit eigenlijk de gegevens naar het schijfcontrolemechanisme heeft verzonden: een „sync“ is een verzoek, niet een bevel dat „einde al het andere zegt u doet en uw geheel buffergeheim voorgeheugen op dit ogenblik aan schijf!“ schrijft. Nr, „sync“ betekent enkel dat het geheime voorgeheugen zal worden geschreven, als en wanneer de pit tijd heeft dit te doen.

Traditonally, de enige manier zeker te zijn u niet van het geheime voorgeheugen was nog eens voor las het geheime voorgeheugen met andere gegevens te beschrijven. Dat vereiste twee dingen: wetend hoe groot het geheime voorgeheugen bij dit ogenblik is, en het hebben van niet verwante gegevens van voldoende grootte te beschrijven met.

Op oudere Unixes met vast - de met maat buffergeheime voorgeheugens, het eerste deel waren gemakkelijk genoeg, en aangezien het geheugen en in kortere levering vaak duur was dan het nu is, was het geheime voorgeheugen niet geschikt te zijn hoe dan ook groot dat alles. Dat wordt veranderd radicaal: de moderne systemen wijzen dynamisch voorgeheugen toe en terwijl het totale geheime voorgeheugen nog klein in vergelijking met diskdriven is, kan het nu gigabytes van gegevens zijn die u moet beschrijven. http://www.zerivista.com

Geschreven door azerivista.com Molenaar.